Tuesday, 23 July 2013

NIT യിലെ ഒരു കവി..

മാസങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പ്.....
സമയത്തെ,  റ്റാറ്റാ പറഞ്ഞു യാത്രയാക്കാന്‍ പോലും ഇഷ്ടം പോലെ സമയമുണ്ടായിരുന്ന വൈകുന്നേരങ്ങളിലൊന്നില്‍,
എന്‍ ഐ ടി യുടെ കള്‍ച്ചറല്‍ ഫെസ്ടിവലായ രാഗത്തിന്റെ സൈറ്റില്‍ കേറി ഓണ്‍ലൈന്‍ ട്രഷര്‍ ഹണ്ട് കളിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നപ്പോഴാണ്‌ ഈ വരികൾ എന്റെ ശ്രദ്ധയില്‍ പെട്ടത്. അത് ഞാൻ അന്ന് പകർത്തിയെടുത്ത് സൂക്ഷിച്ചു. വർഷങ്ങൾ നീണ്ട ക്യാമ്പസ്‌  ജീവിതത്തിന്റെ  ഈ അന്ത്യദിനങ്ങളിൽ, കാരണമറിയാത്ത ഒരുള്പ്രേരണയാൽ ഞാനത് ചികഞ്ഞെടുത്തു പോസ്റ്റുന്നു...






"A strange feeling, the end is near

I came a child, I will leave a man

Long years have I resided here

Learned and explored all that I can




As I bid good bye, my heart lies sore

soon comes my last chance to be young once more





The celebration of colour and song

The crowds and the music everyday

One last time on the stage where I belong

Before I depart on life's way..."

എല്ലാരും ഹാപ്പിയാണ്...

//This is a personal post. No harm intended. Just documenting my vague thoughts...
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------

പെരുന്നാള്‍ കുര്‍ബാന തീര്‍ന്ന സമയത്ത് തൃശ്ശൂര് നിന്ന് വന്ന വറീത് ചേട്ടനും മകനും കൂടി അഞ്ചു മാലയാണ് ഒന്നിച്ചു പൊട്ടിച്ചത്. പടക്കം പൊട്ടുന്നത് കേട്ട് അന്തോനീസു പുണ്യാളനും യൌസേപ്പ് പിതാവും ഞെട്ടി....പക്ഷെ ഇപ്പുറത്തിരുന്ന ഗീവര്‍ഗീസ് പുണ്യാളന്‍ ഞെട്ടിയില്ല... കാരണം അങ്ങേര്‍ക്ക് അത് കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല. പുണ്യാളന്റെ രൂപക്കൂട് അത്രക്ക് ടൈറ്റ് ആയിട്ട് സീല്‍ ചെയ്തിരുന്നു...
****
പുണ്യാളന്‍ വന്ന കാലം മുതലേ രൂപക്കൂട്ടിലായിരുന്നു...അതില്‍നിന്നു പുറത്തിറങ്ങാന്‍ പറ്റിയിട്ടേയില്ല.. പോര്ച്ചുഗീസില്‍നിന്നു വന്നപാടെ ഫോര്‍ട്ട്‌ കൊച്ചീന്ന് വന്ന കണക്കുകട്ടത്തില്‍ വലിയ മാര്‍ക്കോസ്  ആശാരി  പുള്ളിക്കാരനെ ചില്ലുകൂട്ടിലാക്കി.. ആശാരി  പുലിയായിരുന്നു...  രൂപക്കൂട് സൌണ്ട് പ്രൂഫ്‌ ആക്കിയിട്ട് അങ്ങേരു സീന്‍ വിട്ടു...പുണ്യാളന്‍ ശശി ആയി...

അരമനേന്നു ബിഷോപ്പു വന്നു പുണ്യാളനെ പള്ളിയുടെ സൈഡില്‍ പ്രതിഷ്ഠിച്ചു.....മിണ്ടാനും പറയാനും ഒരാളായല്ലോ എന്നു കരുതി അന്തോനീസു പുണ്യാളന്‍ ഹാപ്പി ആയി...  പക്ഷെ ഗീവര്‍ഗീസ് പുണ്യാളന്റെ ശബ്ദം ചില്ലുകൂട്ടില്‍നിന്നു പുറത്തേക്കു വന്നതേയില്ല.... ആശാരിയെ പുണ്യാളന്‍ മനസ്സില്‍ തെറി പറഞ്ഞു...

പിന്നീട് കാലാകാലങ്ങളോളം പുണ്യാളന്‍ കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റാതെ അവിടെ ഇരുന്നു.... നാളെ ടീച്ചര്‍ തല്ലെല്ലേ എന്നു ജോസൂട്ടന്‍  പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതും,  അപ്പുറത്തെ സാറാമ്മേടെ കൂട്ട് ഒരു മിന്നുന്ന പട്ടുസാരി മേടിച്ചു തരണേന്നു മേരി ചേച്ചി കരഞ്ഞു പ്രാര്‍ത്ഥിച്ചതും,  കുര്‍ബാന പെട്ടെന്ന് ചെല്ലിതീര്‍ക്കാനുള്ള നല്ല ബുദ്ധി വികാരിയച്ചന് കൊടുക്കണേ എന്നു കപ്യാര് പ്രാര്‍ഥിച്ചതും, ഈ ആഴ്ച കഴിഞ്ഞ തവണത്തെക്കാള്‍  പൈസ സ്തോത്രക്കാഴ്ചയായിട്ടു പിരിഞ്ഞു കിട്ടണേ എന്നു വികാരിയച്ചന്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചതും പുണ്യാളന് കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല...

 ഉദ്ദിഷ്ടകാര്യം സാധിക്കാതെ കുഞ്ഞാടുകള്‍ ഉപകാരസ്മരണ പരസ്യം കൊടുക്കുകയേ ഇല്ല... അതവരുടെ ഒരു രീതിയാണ്, കുറ്റം പറഞ്ഞിട്ട് കാര്യമില്ല...കാലം ചെല്ലുംതോറും പുണ്യാളന്റെ മുന്നിലെ തിരക്ക് കുറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരുന്നു... ആളുകള്‍, ഓപ്പോസിറ്റ് സൈഡില്‍ ഉള്ള അന്തോനീസു പുണ്യാളന്റെ അടുത്തേക്ക് ഭക്തി ഷിഫ്റ്റ്‌ ചെയ്തു..പുണ്യാളന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ കൈയിലുള്ള കുന്തം, അതുമല്ലെങ്കില്‍ പാമ്പ് എന്ന ഫിലോസഫിക്ക്  ആള്‍ക്കാര്‍ക്കിടയില്‍  ഫോളോവേഴ്സ് ഒരുപാടുണ്ടായി... പലരും ലൈക്കടിച്ചു!!.... എങ്കിലും ന്യൂസ്‌ ഫീഡില്‍  അപ്ഡേറ്റ് തുരുതുരാ വന്നപ്പോള്‍ ജോണിക്കുട്ടി മാത്രം അണ്‍ഫ്രണ്ട് ചെയ്തുകളഞ്ഞു...

കാര്യങ്ങളുടെ ഗതിപരിണാമങ്ങളില്‍ പുണ്യാളന് പന്തികേട്‌ തോന്നി...എങ്കിലും പുള്ളി നിസഹായനായിരുന്നു..

കുറെ കൊല്ലങ്ങള്‍ കടന്നു പോയി...ഇ എം എസ് രണ്ടു തവണ കേരളം ഭരിച്ചു...."ആമേന് " ക്ലാസ്സിക് സിനിമ ആയി പരക്കെ അംഗീകരിക്കപ്പെട്ടു...ജോസൂട്ടന്‍, പള്ളിവക സ്കൂളില്‍ മാഷായി പിള്ളേരെ തല്ലാന്‍ തുടങ്ങി....മേരി ചേച്ചി മരിച്ചു പോയെങ്കിലും അവരുടെ കെട്ടിയോന്‍ തോമ്മാ ചേട്ടന്‍ എല്ലാ വര്‍ഷവും സാരികള്‍ മേടിച്ചു കൊണ്ടേയിരുന്നു...സെമിത്തേരിയില്‍ മേരി ചേച്ചീടെ കല്ലറയ്ക്ക് മേലെ വച്ചിരുന്ന സാരി, സാറാമ്മ ആരും കാണാതെ അടിച്ചുമാറ്റി.
***********
വറീതിന്റെ കരിമരുന്നു കലാപ്രകടനത്തിനു ശേഷം  പ്രദക്ഷിണം തുടങ്ങി....ഈ സമയത്ത് ചിന്തിക്കടേല് കറങ്ങി നടക്കരുതെന്ന് അച്ചന്‍ മൈക്കിലൂടെ വിളിച്ചു കൂവിയെങ്കിലും ഒരുത്തനും മൈന്‍ഡ് ചെയ്തില്ല... ഗായകസംഘത്തില്‍ ലീഡ് സിങ്ങര്‍ ആയി സ്വയം അപ്പോയിന്റ് ചെയ്ത സിസ്റ്റര്‍ ബെര്‍ണറീത്താ പാടുന്നതിനിടയില്‍ എണ്‍പത്തിമൂന്നു തവണ പിച്ച് ഔട്ട്‌ ആയി....ജോണിക്കുട്ടി ഒരു ഐസ് ക്രീം മേടിച്ചു ആലിസിനു കൊടുത്തെങ്കിലും അവള്‍ മേടിച്ചില്ല...അത് ജോണിക്കുട്ടി തന്നെ തിന്നു....

കുരിശുപള്ളി ചുറ്റി പ്രദക്ഷിണം പള്ളിയുടെ മുന്നില്‍ വന്നു...

സെന്റ്‌ സേവിയേഴ്സ് വാര്‍ഡുകാര് അന്തോനീസ് പുണ്യാളന്റെ രൂപക്കൂട് മൂന്നു തവണ പൊക്കിയിട്ടു പിടിച്ചു... ഇതിന്റെ വാശിക്ക് സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് വാര്‍ഡുകാര് ഗീവര്‍ഗീസ് പുണ്യാളന്റെ രൂപക്കൂട് അതുപൊലെ പൊക്കിയിട്ടു ക്യാച്ച് പിടിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചെങ്കിലും മൂന്നാം തവണ അവരുടെ കയ്യീന്ന് പോയി... ......(slow motion)..... ഗ്രഹാം ഗൂചിന്റെ ക്യാച്ച് വിട്ട കിരണ്‍ മോറെ നിന്നത് പോലെ സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് വാര്‍ഡുകാര് നിന്നു..

അത്ഭുതം !!! രൂപക്കൂടിനു ഒന്നും പറ്റിയില്ല... പോറല് പോലുമില്ലാതെ പുണ്യാളന്‍ രക്ഷപ്പെട്ടു... പള്ളിമുറ്റത്ത്‌ നിന്നിരുന്ന  കുഞ്ഞാടുകള്‍ ഭക്തിപരവശരായി ഈ കാഴ്ച കണ്ടുനിന്നു... സെമിത്തേരിപ്പറമ്പില്‍ കെട്ടിയിരുന്ന ആടുകള്‍ ഭക്തി തെല്ലുമില്ലാതെ പോതപ്പുല്ലു തിന്നു..... ഇതേ  സമയം തന്നെ, ഒലത്തിവച്ച പോത്തിന്റെ മണമടിച്ചതിനെതുടര്‍ന്ന്, മണിയടി ജോണിക്കുട്ടിയെ ഏല്‍പ്പിച്ചു കപ്യാര് ഉണ്ണാന്‍ പോയി...

****(twist)*****


നിലത്തു വീണതോടു കൂടി  രൂപക്കൂട്ടില്‍ ഒരു വിള്ളല്‍ രൂപപ്പെട്ടിരുന്നു... എന്നാല്‍ ജോണിക്കുട്ടിക്കൊഴികെ മറ്റാര്‍ക്കും അത് കണ്ടുപിടിക്കാന്‍ പറ്റിയില്ല... ജോണിക്കുട്ടിയാകട്ടെ അതാരോടും പറഞ്ഞുമില്ല.... പുണ്യാളന്റെ രൂപക്കൂട് ലീക്ക് ആയി.....അങ്ങനെ മാര്‍ക്കോസ് ആശാരി അടച്ചുപൂട്ടിയ രൂപക്കൂട്, സെന്റ്‌ മൈക്കിള്‍സ് വാര്‍ഡുകാര്  വീണ്ടും തുറന്നു....പുണ്യാളന്‍ ഹാപ്പി ആയി....

ശിഷ്ട കാലം... 

ഗീവര്‍ഗീസ് പുണ്യാളനും അന്തോനീസ് പുണ്യാളനും കൂടി മുഖത്തോടുമുഖം നോക്കിയിരുന്നു കൊച്ചുവര്‍ത്തമാനം പറഞ്ഞു....

നോട്ടു മാല ഇട്ടവര്‍ക്കും, പൈസ ഇടാതെ നേര്ച്ചയപ്പം എടുത്തവര്‍ക്കും,
രൂപക്കൂട് മുത്തിയവര്‍ക്കും അകലെ നിന്ന് ഫ്ലയിംഗ് കിസ് കൊടുത്തിട്ട് ഇറങ്ങിപ്പോയവര്‍ക്കും, 
കൈകള്‍  ഉയര്‍ത്തി ഉച്ചത്തില്‍ പ്രാര്‍ഥിച്ചവര്‍ക്കും കുര്‍ബാന സമയത്ത് വായിനോക്കി ഇരുന്നവര്‍ക്കും പുണ്യാളന്‍ പക്ഷപാതമില്ലാതെ ചോദിച്ചതൊക്കെ വാരിക്കോരി കൊടുത്തു.....കുഞ്ഞാടുകളുടെ ഉദ്ദിഷ്ട കാര്യങ്ങള്‍ ഉപകാരസ്മരണകള്‍ക്ക് വഴിമാറി.....പുണ്യാളന്‍ അങ്ങ് കേറി ഫേമസ് ആയി..."തലകുത്തി നില്‍പ്പ് " എന്നൊരു പുതിയ നേര്ച്ച അച്ചന്‍ ഇന്ട്രോഡ്യൂസ്  ചെയ്തു... തല കുത്തി നില്‍ക്കാന്‍ വേണ്ടി ദൂരദേശങ്ങളില്‍ നിന്ന് വരെ ആളുകള്‍ വന്നുകൊണ്ടിരുന്നു...അവരില്‍ പലരും നോട്ടു മാലകള്‍ പുണ്യാളന്റെ രൂപക്കൂട്ടില്‍ അണിയിച്ചു...മാലകളുടെ ഭാരം രൂപക്കൂടിനു താങ്ങാന്‍ പറ്റിയില്ലെങ്കിലോ എന്നോര്‍ത്ത്, കര്‍ത്താവിന്റെ കുരിശു ചുമന്ന  ശിമെയോനെപ്പോലെ, അച്ചന്‍ ആ ഭാരത്തിന്റെ സിംഹഭാഗവും തന്റെ പോക്കറ്റില്‍ ചുമന്നു...കപ്യാര് ഇതിനിടയ്ക്ക് പുതിയ വീട് പണിയുകയും നാല് പെണ്മക്കളെ കെട്ടിച്ചുവിടുകയും ചെയ്തു... 

മൊത്തത്തില്‍ കത്തനാരും കപ്യാരും കന്യാസ്ത്രീകളും കുഞ്ഞാടുകളും പുണ്യാളനും ഹാപ്പി.... :)

വാല്‍ക്കഷണം:
പക്ഷെ ഒരു തവണ മാത്രം പുണ്യാളന് ഒരു കണ്‍ഫ്യൂഷന്‍ ഉണ്ടായി - ഏഷ്യാനെറ്റിലെ കുങ്കുമപ്പൂവ് ഒരിക്കലും തീരരുതേയെന്നു ജോണിക്കുട്ടിയുടെ അമ്മ ലില്ലിക്കുട്ടിയും എങ്ങനെയെങ്കിലും ഈ നശിച്ച സീരിയല്‍ ഒന്ന് തീരണേ എന്നു ജോണിക്കുട്ടിയുടെ അപ്പന്‍ മാത്തുക്കുട്ടിയും ഒരുമിച്ചു പ്രാര്‍ഥിച്ചപ്പോള്‍ .... അവസാനം പുണ്യാളന്‍ ഗതകാലത്തെ അനുസ്മരിച്ച് തനിക്കൊന്നും കേള്‍ക്കാന്‍ പറ്റുന്നില്ലെന്ന വ്യാജേന പ്രതിക്കൂട്ടില്‍ നിന്നു..(സോറി)  രൂപക്കൂട്ടില്‍ നിന്നു....


(കടപ്പാട് : ആമേന്‍ , ലിജോ ജോസ് പെല്ലിശ്ശേരി , പ്രാഞ്ചിയേട്ടന്‍)

//I am posting this as a personal note only. No hard feelings...