Friday, 27 April 2012

22 f k യും ചില ചിന്തകളും....

നല്ല സിനിമ....
ആഷിക് അബുവിനും സുഹൃത്തുക്കള്‍ക്കും അഭിമാനിക്കാം. 22 f k പ്രദര്‍ശന വിജയം നേടുകയാണ്. കേവലം 30 തിയെറ്ററുകളില്‍  മാത്രം release ചെയ്ത ഈ ചെറു ബജറ്റ് സിനിമ ന്യൂ ജെനറേഷന്‍ സിനിമകളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ പ്രമേയപരമായ boldness  കൊണ്ട് വേറിട്ട്‌ നില്‍ക്കുന്നു. ക്ലീഷേകള്‍ പരമാവധി ഒഴിവാക്കി കയ്യടക്കത്തോടെ സംവിധായകന്‍ ഈ സിനിമ ഒരുക്കിയിരിക്കുന്നു.
റീമ കല്ലിങ്ങല്‍ നന്നായി പുരോഗമിച്ചിരിക്കുന്നു. ഫഹദ്‌ ഫാസിലും നന്നായി. പിന്നെ പ്രതാപ്‌ പോത്തനും സത്താറും ടി ജി രവിയും അവരവരുടെ ഭാഗങ്ങള്‍ മികച്ചതാക്കി.
പലരാല്‍ ചതിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ധീരമായ പ്രതികാരത്തിന്റെ കഥയാണ് 22fk. രണ്ടു വട്ടം ബലാല്‍സംഗം ചെയ്യപ്പെടുന്ന, മയക്കു മരുന്ന് കേസില്‍ പ്രതിയാക്കപ്പെടുന്ന  പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ചിത്രം...കാമുകിയെ ബലാല്‍സന്ഗത്തിന് വിട്ടു കൊടുക്കുന്ന ചതിയനായ കാമുകന്റെ ചിത്രം..... psychic ആയ ഒരു rapist ന്‍്റെ ചിത്രം....
തനിക്ക് നേരിട്ട തിരിച്ചടികള്‍ക്ക് പൈശാചികമായി പ്രതികാരം ചെയ്യുന്ന ഒരു പെണ്ണിന്റെ ചിത്രം....
കാണുക.....
ഈ വിപ്ലവം അനുഭവിക്കുക....





90 കളില്‍ മലയാള സിനിമയില്‍ ഉണ്ടായ മാറ്റങ്ങള്‍ പൊതുവില്‍ മലയാള സിനിമയ്ക്ക് പുതിയൊരു ദിശാബോധം നല്‍കുകയും കഥയും കാംബുമുള്ള സിനിമകള്‍ മലയാളത്തില്‍ സുലഭമാവുകയും ചെയ്തു. ഭരതന്‍ , പത്മരാജന്‍ , ലോഹിത ദാസ്‌ എന്നിങ്ങനെ തുടങ്ങി എണ്ണിയാല്‍ തീരാത്ത പ്രതിഭാ ധനരുടെ കൂട്ടായ്മയുടെ വിജയം തന്നെയായിരുന്നു ഈ നവോന്മേഷത്തിനു കാരണം. കൂട്ടായ്മ എന്ന് ഞാന്‍ പറഞ്ഞത്‌ ഇവര്‍ ഒരേ സിനിമയില്‍ പ്രവര്‍ത്തിച്ചത് കൊണ്ടല്ല . മറിച്ച്, ഒരേ  കാലത്ത്, സമാനാശയങ്ങള്‍ പങ്കു വെച്ച് , അത് വരെ ഉണ്ടായിരുന്ന സിനിമാ സങ്കല്‍പ്പങ്ങളെ തകര്‍ത്തെറിഞ്ഞു സിനിമയില്‍ ഒരു പുതു വഴി വെട്ടി തെളിച്ചത് കൊണ്ടാണ്.

ഇതേ മട്ടില്‍, സൂപ്പര്‍ താരങ്ങളുടെ പ്രഭാവലയത്തില്‍ മാത്രം ഒതുങ്ങി നിന്നിരുന്ന മലയാളത്തിലെ കച്ചവട സിനിമയില്‍ മാറ്റത്തിന്റെ ഒരു മിന്നലാട്ടം രേഖപ്പെടുത്തുകയാണ് ചില  യുവ പ്രതിഭകളുടെ ചില സിനിമ സംരംഭങ്ങള്‍ .

അസംഭവ്യവും സാങ്കല്‍പ്പികവുമായ സിനിമകള്‍ അരങ്ങു വാണിരുന്ന മലയാള സിനിമയില്‍ ജീവിതഗന്ധിയായ , റിയലിസ്റിക് സിനിമകള്‍ രംഗത്ത് വരുന്നത് തീര്‍ച്ചയായും സ്വാഗതാര്‍ഹമാണ്. യുവത്വതിന്റെ ജീവിതകഥകള്‍ പറയുന്ന സിനിമകള്‍ സ്വാഭാവികമായും ആ age group ലുള്ളവരെ കൂടുതല്‍ ആകര്‍ഷിക്കും, പിന്നെ മാറ്റങ്ങളെ സ്വാഗതം ചെയ്യാന്‍ ഉള്ക്കരുത്തുള്ളവരേയും...

ഏതു കാര്യത്തിലും രണ്ടഭിപ്രായം ഉണ്ടാവുക സ്വാഭാവികമാണല്ലോ - ഈ ന്യൂ ജെനറേഷന്‍ സിനിമകള്‍ പ്രതിലോമകരമാണെന്നും  സാമൂഹികമായ കര്‍ത്തവ്യങ്ങള്‍ നിറവേറ്റാന്‍ ഉതകുന്നതല്ല എന്നും അഭിപ്രായപ്പെടുന്നവരുണ്ട്.എന്നാല്‍ ഈ സിനിമകള്‍ക്ക് മുന്‍പ് ഇവിടെ നിലനിന്നിരുന്ന സ്ഥിതി വിശേഷം എന്താണെന്ന് കൂടി ചിന്തിച്ചിട്ട് ഈ അഭിപ്രായത്തെ  ഒന്ന് വിലയിരുത്തിയാല്‍ നന്നായിരിക്കും.

കച്ചവട വിജയം ലക്ഷ്യമാക്കി ഇറക്കിയിട്ടു എട്ടു നിലയില്‍ പൊട്ടുന്ന സിനിമകള്‍ മാത്രം നിലവിലിരുന്ന ഒരു വ്യവസായം. ഹിന്ദി, തമിഴ് ചിത്രങ്ങള്‍ മാത്രം പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കുന്ന നിലയിലേക്ക് പല തിയേറ്ററുകളും ചെന്നെതിയിരുന്നു.
സ്ഥിരമായി ഒരേ ഫോര്‍മുലയില്‍ സിനിമകള്‍ ഇറങ്ങുന്നു, പൊട്ടുന്നു. ഇത്തരം സിനിമകളില്‍ എവിടെയായിരുന്നു ഈ സാമൂഹിക ബോധവും കര്‍ത്തവ്യവും?

മുഖ്യധാര സിനിമ ആസ്വദിക്കാന്‍  വേണ്ടി ഉള്ളതാണ്. അത് ചിലപ്പോള്‍ ഹ്യൂമറസ് ആകാം, സെന്ടിമെന്റലോ ഫാമിലി സ്റ്റോറിയോ, മറ്റെന്തെന്കിലുമോ ആകാം. സിനിമയുടെ theme എന്തായാലും, സാധാരണക്കാരായ മനുഷ്യര്‍ theatre ല്‍ പോയിരുന്നു സിനിമയെ തല നാരിഴ കീറി വിലയിരുത്തുമെന്ന് തോന്നുന്നത് മണ്ടത്തരമാണ്. സിനിമയുടെ likeability ആണ് അവിടെ പ്രധാനമാകുന്നത്.

എല്ലാ ആളുകളും സിനിമ കാണുന്നത് റിവ്യൂ എഴുതാന്‍ വേണ്ടിയല്ല എന്ന സത്യം വിമര്‍ശകര്‍ മനസ്സിലാക്കിയാല്‍ നന്ന്.

Saturday, 21 April 2012

ഫ്ലെക്സുകളുടെ സ്വന്തം നാട്...

അല്ല, എനിക്കൊരു സംശയം... ഈ എമ്മെല്ലേ മാരും എം പിമാരും എന്തിനാ നാടായ നാട് മുഴുവന്‍ സ്വന്തം  full figure ഉള്ള  ഫ്ലെക്സ്‌ വച്ച് നാട്ടുകാരെ മുഴുവന്‍ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്???
 പൌരാവലി അടിക്കുന്നതാ, നാട്ടുകാര്‍ സ്നേഹവും നന്ദിയും കൊണ്ട് അടിക്കുന്നതാ എന്നൊക്കെ ന്യായം പറയാമെങ്കിലും സത്യത്തില്‍ ഇത് പൊതു ഖജനാവിന്റെ കാശല്ലേ?
വികസനപ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് മുടക്കുന്നതിന്റെ നല്ലൊരു ശതമാനം തുക ഇത് പോലുള്ള പബ്ലിസിടി പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്ക് വിനിയോഗിക്കപ്പെടാറുണ്ട്. നേതാവിന്റെ മുഖം മിനുക്കാന്‍ കച്ച കെട്ടി ഇറങ്ങിയിരിക്കുന്ന അണികള്‍ ആവേശപൂര്‍വം നേതാവിനെ അഭിനന്ദിക്കുന്ന ഫ്ലെക്സുകള്‍ മുതല്‍ സ്കൂളില്‍ കക്കൂസ് അനുവദിച്ചതിന് കൊച്ചു കുട്ടികള്‍ നന്ദിയോടെ നേതാവിനെ സ്മരിക്കുന്ന ഫ്ലെക്സുകള്‍ വരെ(നേതാവും കുട്ടികളും ചിരിച്ചു നില്‍ക്കുന്നത്‌) ഇപ്പോള്‍ വ്യാപകമാണ്.

അതിശയോക്തി അല്ലേയല്ല....

ഇപ്പൊ നാട്ടിലെതെന്കിലും പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ഇവരരിയാതെ നടക്കുമോ? ഇവരുടെ ഫ്ലെക്സ്‌ ഇല്ലാതെ നടക്കുമോ?

ഉദാഹരണത്തിന് പുതിയ ഒരു റോഡ്‌ ഉണ്ടാക്കുകയാണെങ്കില്‍...

ബജറ്റില്‍ തുക അനുവദിച്ച ധന മന്ത്രിക്കു ഫ്ലെക്സ്‌...
                     അനുവദിപ്പിച്ച  സ്ഥലം MLA ക്കും പഞ്ചായത്ത് മെംബര്‍ക്കും ഫ്ലെക്സ്‌ ...
       രൂപരേഖ പാസാക്കുമ്പോള്‍ വേറൊന്നു...
      പിന്നെ 
നിര്‍മ്മാണോല്‍ഘാടനം... അതിനും വേണം ഫ്ലെക്സ്‌..(ഒരു ലക്ഷം രൂപ മിനിമം അതിനു contractorുടെ കയ്യില്‍ നിന്ന് പൊട്ടും..ഈ തുക അയ്യാള്‍ പിന്നെ റോഡിന്റെ പണിയില്‍ കുറയ്ക്കും )
പിന്നെ ഒരു കാത്തിരിപ്പാണ്..
ഇടയ്ക്ക് പണി നില്‍ക്കും...
അത് കഴിഞ്ഞ് നാട്ടുകാര്‍ ഇടപെട്ടാല്‍ പിന്നെയും തുടങ്ങും....(അപ്പോഴും ഫ്ലെക്സ്‌ അടിക്കും- മുടങ്ങി ക്കിടന്ന റോഡു പണി പുനരാരംഭിച്ച / ആരംഭിക്കാന്‍ നടപടി സ്വീകരിച്ച MLA യ്ക്ക് അഭിനന്ദനങ്ങള്‍...)

എങ്ങേനെയെന്കിലും പണി തീര്‍ത്താല്‍ പിന്നെ ഉല്‍ഘാടന മഹാമഹം നടത്തണം...അതിനും മേല്‍പ്പറഞ്ഞ സംഗതി മസ്റ്റ്ാ.. പാര്‍ട്ടിയുടെ അഖിലേന്ത്യാ നേതാവ് മുതല്‍ ഇങ്ങു താഴെ വെറും മെമ്പര്‍ വരെ ഒരു ഫ്ലെക്സ്‌..അഥവാ അതിലൊതുങ്ങിയില്ലെന്കില്‍...വെവ്വേറെ ഫ്ലെക്സ്‌ അടിക്കും...


   ഞാനൊരു ഉദാഹരണം പറഞ്ഞെന്നെ ഉള്ള്‌ ...
( ഫ്ലെക്സ്‌ അടിക്കുന്നതില്‍ എല്ലാ പാര്‍ട്ടിക്കാരും മോശക്കരല്ലെന്കിലും ഇതിന്റെ രാജാവ് കേരളാ കൊണ്ഗ്രസ്സുകാരും സാധാ കൊണ്ഗ്രെസ്സുകാരും ആണെന്നാണ് തോന്നുന്നത്....ചിലപ്പോ കാഴ്ച്ചയില്ലാതതുകൊണ്ട് തോന്നുന്നതാവാം)....

മുല്ലപ്പെരിയാറില്‍ നേതാവ് നിരാഹാരം കിടക്കുന്നു ഇപ്പൊ ചാകും എന്നാ മട്ടിലുള്ള ഫ്ലെക്സുകള്‍ കുറേ നാള്‍ മുമ്പ് കണ്ടു.എന്നിട്ട് നേതാക്കള്‍  ഇത് വരെ ഒന്നും ഉണ്ടാക്കിയില്ലല്ലോ..

നേതാവിന്റെ ഇമേജ് വര്‍ധിപ്പിക്കാന്‍ നമ്മള്‍ കാശ് മുടക്കേണ്ട കാര്യമുണ്ടോ???

മായാവതി സ്വന്തം പ്രതിമ വെക്കുന്നു.. ഇവര്‍ക്ക്‌ അത്രക്കങ്ങോട്ടു ബജറ്റില്ലാത്തത് കൊണ്ട ഫ്ലെക്സില്‍ ഒതുക്കുന്നു.
ഏതായാലും രണ്ടും തമ്മില്‍ അജ ഗജാന്തരം ഒന്നുമില്ല...

ഇതെല്ലാം കണ്ടും കേട്ടും സഹിച്ചും .....എനിക്കങ്ങോട്ട്..........

(ക്ഷമിക്കണം എനിക്ക് സഭ്യമായ വാക്കുകള്‍ കിട്ടുന്നില്ല)





                                    (കടപ്പാട്....പണ്ടേതോ ദിവസത്തെ "മംഗളം" പത്രം...)